Επιμέλεια: Στεφανία Ρουλάκη
Το ποίημα «The Peace of Wild Things» του Wendell Berry είναι ένα από τα πιο αγαπημένα και επιδραστικά έργα του Αμερικανού ποιητή και περιβαλλοντολόγου. Εκφράζει την ανακούφιση και τη γαλήνη που προσφέρει η φύση απέναντι στο άγχος και την αβεβαιότητα της ανθρώπινης ζωής.
When despair for the world grows in me
and I wake in the night at the least sound
in fear of what my life and my children’s lives may be,
I go and lie down where the wood drake
rests in his beauty on the water, and the great heron feeds.
I come into the peace of wild things
who do not tax their lives with forethought
of grief. I come into the presence of still water.
And I feel above me the day-blind stars
waiting with their light. For a time
I rest in the grace of the world, and am free.
Η γαλήνη των άγριων πραγμάτων
Όταν η απελπισία για τον κόσμο φουντώνει μέσα μου
κι ξυπνώ μες στη νύχτα με τον παραμικρό ήχο
φοβούμενος τι μπορεί να γίνει η ζωή μου και η ζωή των παιδιών μου,
πηγαίνω και ξαπλώνω εκεί όπου η αγριόπαπια
αναπαύεται μες στην ομορφιά της πάνω στο νερό, κι ο μεγάλος ερωδιός τρέφεται.
Έρχομαι μες στη γαλήνη των άγριων πραγμάτων
που δεν επιβαρύνουν τη ζωή τους με την πρόβλεψη της θλίψης.
Έρχομαι μπροστά στην παρουσία του ακίνητου νερού.
Και νιώθω πάνω μου τα αστέρια, τυφλά στο φως της ημέρας,
να περιμένουν με τη λάμψη τους.
Για λίγο αναπαύομαι στη χάρη του κόσμου, και είμαι ελεύθερος.